Door op 21 maart 2013

Het WMO-gesprek: In één keer raak

Binnen de discussie over het basisniveau van het WMO wil ik graag één ding bijzonder belichten. Het Gesprek aan het zorgloket, bewust geschreven met hoofdletters. Om duidelijk te maken hoe wij als PvdA-fractie graag zouden zien dat inwoners te woord worden gestaan die met een vraag om ondersteuning naar het zorgloket komen hebben we een korte casus geschetst. Met de casus willen we een andere doelgroep voor het voetlicht brengen, waarbij verschillende invalshoeken voor het verlenen van ondersteuning worden gecombineerd. Dit is gewoon het dagelijkse leven, tegen de achtergrond van de huidige economische omstandigheden.

De casus
Mevrouw De Vries is bevallen van een kleine in het ziekenhuis. De tweede. Ze moet thuis herstellen, het was pittig. Dus tijdelijke hulp in de huishouding is nodig als de kraamhulp (na eventuele verlenging) weg is, want meneer De Vries wil aandacht aan zijn vrouw schenken en niet rondrennen met de poetsdoek. Ook, omdat het oudste kind de nodige aandacht vraagt, een vrolijke kleuter die een behoorlijke drukte kan maken als het thuis spitsuur is. Daar komt bij dat er  ontslag dreigt op het werk van meneer De Vries in verband met een reorganisatie en dat kunnen ze er niet bij hebben, want er is al inkomstenderving omdat mevrouw De Vries nu parttime gaat werken. Het gezin heeft hoge vaste lasten, mede door een tophypotheek, maar als alles stabiel blijft gaat het net. De kinderen fulltime naar de kinderopvang willen de ouders niet. Meneer De Vries gaat naar het loket met de vraag: Wat kan de gemeente voor mij doen om ons tijdelijk te ondersteunen?

Wat wij als PvdA-fractie dan willen zien gebeuren is het volgende:

  1. Meneer De Vries hoeft maar één keer zijn verhaal te doen en de zorgloketmedewerker begrijpt welke ondersteuning ingeschakeld moet worden om de stabiliteit en de rust in het gezin te waarborgen.
  2. Meneer De Vries krijgt één contactpersoon die alle verschillende zorgvragen coördineert.
  3. We willen graag dat de zaak binnen één week in gang wordt gezet.
  4. We willen ook dat meneer De Vries deskundig wordt geïnformeerd over zijn rechtspositie i.v.m. dreigend arbeidsverlies en indien nodig tijdig de stap naar een andere baan kan zetten.

Wat we niet willen is dat meneer De Vries naar huis wordt gestuurd met de mededeling dat de buren, de broers, de zussen of wie dan ook ingeschakeld moeten worden. Die mensen hebben namelijk ook allemaal een gezin, met anderhalf tot twee banen, vrolijke kinderen en dagelijkse spitsuren.
Wat we ook niet willen is dat het gezin De Vries administratief moet  verantwoorden op welke manier zij hun sociale netwerk tot het maximale hebben benut. Wat de PvdA-fractie betreft ben je dan helemaal verkeerd bezig.

We wensen de medewerkers aan het zorgloket veel wijsheid, uithoudingsvermogen en plezier toe met deze pittige uitdaging.

De PvdA Oude IJsselstreek blijft de vinger aan de WMO-pols houden. Wat er ook gebeurt: Niemand mag tussen wal en schip terecht komen. En daar mag u ons ook op aanspreken. Daar zijn we voor.